Menu

Plamka Mazurka

ptasie sprawy

Wpisy otagowane : zieba

Oślepić dla śpiewu ziębę

krogulec14

Zaległy, bo po prostu w ubiegłym roku zwyczajnie przegapiony spacer z "Ptakami krajowymi" Władysława Taczanowskiego nam się dziś przytrafił. Zdecydowaną większość informacji znamy bardzo dobrze, bo niewiele, na szczęście, się w ciągu tych stu kilkudziesięciu lat się zmieniło. Jedynie, co napewno ucieszy każdego, obecnie żaden zwyrodnialec nie oślepia tych uroczych ptaków dla... pięknego śpiewu!

Ogół w końcu Października i w pierwszych dniach Listopada odlatuje, corocznie jednak zostaje ich bardzo mała ilość i z wielką biedą zimuje, jednakowoż zawsze ich część przetrwa do wiosny. Wracają natychmiast, skoro tylko śniegi przeginą, z tego powodu następuje to dosyć niestale, i w różnych latach pierwsze zaczynają się pokazywać w różnym terminie od pierwszego do ostatniego Marca. Nalatują wielkimi stadami i natychmiast rozpraszają się po miejscach lęgowych.

U nas jest jednym z najpospolitszych ptaków krajowych, przez całe lato zamieszkuje w wielkiej ilości wszystkie lasy, wyższe zarośla i sady, słowem gdzie tylko są drzewa. Zdaje się gnieździć dwa razy przez lato, zacząwszy bowiem od połowy Kwietnia, spotyka się siedzące na jajach do Sierpnia. Urządza gniazdko bardzo dowcipnie po grubych poziomych gałęziach, przy pniu nad wystającą odnogą lub w grubych rozsochach; tak zewnątrz obetkane porostami lub mchami drzewnemi i naskórkiem brzozowym obok z gałęzi wziętemi, że na pierwsze wejrzenie mało się ono odznacza od miejsca przytwierdzenia.

Żywi się różnemi nasionami oleistemi ziół i drzew, które zbiera głównie po ziemi, w czasie nawet sprzętu konopi, gdy razem z innemi łuszczakami na nie przybywa, stada zięb nie siadają, tak jak inne, na roślinach stojących na pniu lub w kupkach, lecz tylko na ziemi żerują; podobnie także wyszukują po ziemi wśród lasów nasion sosnowych i innych drzew; często prócz tego chwytają owady po gałęziach, wśród zimy jednak, gdy śnieg całkowicie ziemię pokrywa, siadają po krzaczkach bylicy i innych ziołach dla wybierania z nich nasion.

Śpiew wiosenny samca, chociaż dosyć monotonny, jest donośny, czysty i bardzo przyjemny, a mianowicie gdy odgłosy te dochodzą wśród lasu z rozmaitych odległości. Dla tego śpiewu zięby są bardzo poszukiwane i często doznają okrutnego obejścia się dla pobudzenia ich do częstego odzywania się przez wypalenie im oczów; tyrańskie to postępowanie niczym usprawiedliwić się nie da, chyba tylko brakiem zastanowienia i grubem brutalstwem  tych, którzy się podobnych wybryków dopuszczają. Jestto ptaszek bardzo łagodny, miły i ruchliwy, rzadko kiedy posiedzi na miejscu, lecz najczęściej przechadza się powolnie po grubych gałęziach i od czasu do czasu piosnkę swoją powtarza, lub pławiąc się przelatuje od drzewa do drzewa. Zwykły głos jest krótki, dźwięczny, dosyć donośny. Względem człowieka niebojaźliwa.,

I co Wy na to? Bo ja nie ukrywam, że okrucieństwo wobec, jakże pięknie śpiewających, zięb wręcz mnie poraziło

Źródło: Taczanowski W. 2012 (reprint) "Ptaki krajowe" Lubelskie Towarzystwo Ornitologiczne

sDW28kVL3vfxPRUeq9NuZUAHMqNkrp2PYyqlqzVQ

Zięba, fot. Piotr Górny    Piotr Górny Wildlife Photography 

Widzieliście chłopa z... potarganą rzycią?

krogulec14

Interpretację śpiewu uroczego samczyka zięby: czekaj, czekaj, coś zrobiła, a widzisz, albo "myślisz, żem cię na śliwkach nie widział, albo też uciekajcie dzieci bo borowy idzi" znałem. Ale wersji pochodzacej podobno z pięknego powiatu rybnickiego: widzieliście chłopa z potarganą rzycią już nie....

-

Zięba, jako najbardziej rozpowszechniony gatunek jest pospolita na terenie całego kraju. Najliczniej występuje w lasach Pomorza, Mazur, Podlasia, Ziemi Lubuskiej i Karpat. Najmniej liczna jest w środkowej części kraju, która jak wiemy posiada najsłabszą lesistość.

Zięba jest gatunkiem typowo leśnym. Jakkolwiek preferuje duże i zwarte kompleksy leśne, to dość łatwo dostosowuje się do innych zadrzewień typu śródpolne zadrzewienia, aleje, parki czy ogrody. Drzewa są jedynym elementem, od którego zależy występowanie gatunku. Zięba zdecydowanie unika otwartych przestrzeni.

Zięba jest bardzo licznym gatunkiem lęgowym w naszym kraju. Jej przeciętne zagęszczenie wynosi 16,3 par na kilometr kwadratowy. Populacja tego gatunku oscyluje w granicach 4 900 000 -5 300 000 par lęgowych. W ostatnich dziesięciu latach nastąpił umiarkowany (11,9%) spadek liczebności.

Spadek, dość wyraźny, nie zagraża występowaniu zięby w kraju. Ów ubytek może być efektem nieznanych zmian w środowisku. Zięba jest odpornym gatunkiem na zmiany klimatyczne. Jednak dalszy spadek liczebności ptaka może mieć konsekwencje dla ekosystemw leśnych, w których zięba ma niebagatelne znaczenie.

 A póki co, to przyznam, że tajemnicze - widzieliście chłopa z... potarganą rzycią? - to ja w tym roku już słyszałem!

Źródło: Kuczyński L., Chylarecki P., 2012. "Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski. Rozmieszczenie, wybiórczość środowiskowa, trendy." GIOŚ, Warszawa

 VTCH1jzGak8CcnHCXVXCNr5CkTe3GroOSDYS9BzW

Zięba, fot. Łukasz Grzeszek 

Brzechwa Jan "Ptasie plotki"

krogulec14

 

Usiadła zięba na dębie:
„Na pewno dziś się przeziębię!

Dostanę chrypki, być może,
Głos jeszcze stracę, broń Boże,

A koncert mam zamówiony
W najbliższą środę u wrony.”

Jęknęły smutnie żołędzie:
„Co będzie, ziębo, co będzie?

Leć do dzięcioła, do buka,
Niech dzięcioł ciebie opuka!”

Podniosła lament sikora:
„Podobno zięba jest chora!”

Gil z tym poleciał do szpaka.
„Jest sprawa taka a taka:

Mówiła właśnie sikora,
Że zięba jest ciężko chora.”

Poleciał szpak do słowika:
„Ze słów sikory wynika,

Że zięba już od miesiąca
Po prostu jest konająca.”

Słowik wróblowi polecił,
By trumnę dla zięby sklecił.

Rzekł wróbel do drozda: „Droździe,
Do trumny przynieś mi gwoździe.”

Stąd dowiedziała się wrona,
Że zięba na pewno kona.

A zięba nic nie wiedziała,
Na dębie sobie siedziała,

Aż jej doniosły żołędzie,
Że koncert się nie odbędzie,

Gdyż zięba właśnie umarła
Na ciężką chorobę gardła.

0HQvVGg5IDP6FkJ8uCMhbm1UvJ2AJCEY66ro2yTB

Zięba, fot. Piotr Górny   www.birdwatching.pl/galerieautorskie/2171 

Do nieba, do piekła

krogulec14

Myślę, że zaświaty w ptasim towarzystwie są znacznie ciekawsze w piekle. No bo zobaczcie sami: wszystkie sowy są pomiotem szatana, więc gdzie można będzie się ich spodziewać. W piekle pewnie też się będzie poniewierał szelma lelek. Piekło też będzie miejscem ptaków krukowatych. Od czasu do czasu zapewne też je odwiedzi żuraw z duszami (potępionymi) poprzyczepianymi do jego piór.

W raju nie będzie na nas czekać tak ciekawe towarzystwo. Tak zwany Mistrz Górnoreński (niemiecka odmiana Gala Anonima - gość swoje zrobił, ale podpisać się zapomniał) umieścił tam, co prawda ładne, ale za to znacznie mniej charakterne ptaki. Są tam dudek, zimorodek, wilga, dzięcioł, jemiołuszka, raniuszek, rudzik, bogatka, modraszka, gil, szczygieł i zięba.

Budzi zdziwienie w tym rajskim towarzystwie obecność zięby? Jest ona pospolita i liczna. A nawet bardzo liczna. Swego czasu na Mierzei Wiślanej w ciągu jednego dnia naliczono aż milion osobników tego gatunku. Mnie nie dziwi umiejscowienie w raju zięb. Samce gatunku należą do najpiękniej wybarwionych ptaków w Polsce, do tego tak pięknie śpiewające. Myślę, że osoby które trafią do nieba nie będą rozczarowane.

Jednak bycie ziębą to jest nie tylko elegancka prezentacja i ładny śpiew. Choć ów śpiew bywa czasem dla ptaków przekleństwem. We Flandrii do dzisiaj odbywane są "walki zięb". Ta dziwna i barbarzyńska tradycja ma swoje korzenie sięgające aż końca XVI wieku. Polega ona na ilości zaśpiewów ptaka w określonym czasie. Czasem trenerzy dla dopingu stosują chyba testosteron, bo nie wierzę żeby normalny samiec zięby w ciągu godziny mógł się odezwać aż 1278 razy! Od 1979 roku istnieje zakaz chwytania dzikich zięb.

Czy na pewno "flamandzcy sportowcy" przestrzegają prawa Unii Europejskiej która zabrania chwytania dzikiego ptactwa?

Zięba (samiec), fot. Piotr Górny

 

I nie potrafię się powstrzymać aby nie pokazać 

EtyKJ9NyucyuJj4LL56Ca7weRJEa7xIusIWoaGhl

Zięba (samica), fot Piotr Górny

Pospolitość nie wadzi urodzie

krogulec14

 Pospolitość nie odbiera urody. Przykładem tego jest zięba. Spotkamy ją niemal wszędzie, gdzie są skupiska drzew. Są to lasy, parki, a nawet zadrzewienia śródpolne. Łatwo jest ją obecnie wypatrzeć, bo miejsce przebywania ptaka zdradza jego melodyjny śpiew.

Zięba jest najliczniejszym gatunkiem ptaka w Polsce. Nie przeszkadza to jej być również jednym z najurodziwszych...

Zięba, fot. Dmitry Jakubowicz   ditryyakubovich.com

© Plamka Mazurka
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci