| < Lipiec 2014 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Zakładki:
A teraz:
Alfabetycznie:
Ambasador RP:
Asocjacja Promotorów Radosnego Ptaka
Blogi i strony przyrodnicze
Bocian
Encyklopedycznie
Galerie:
Lecznice:
Moje archiwum 2007 r.
Moje archiwum 2008 r.
Moje archiwum 2009 r.
Moje archiwum 2010 r.
Moje archiwum 2011 r.
Moje archiwum 2012 r.
Moje archiwum 2013 r.
Moje archiwum 2014 r.
Nieopisane ilustracje
Nocleg nad rozlewiskiem
Organizacje ornitologiczne
Organizacje przyrodnicze
Parki Narodowe
Portale:
Ptaki
Ptasioblogi
Strony tematyczne
Zaglądam:
Tagi
Skopiuj CSS
Ptasie sprawy
poniedziałek, 24 sierpnia 2009
Kszyk

Kszyk - Gallinago gallinago - rodzina: bekasowate


Kszyk w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 26-27 cm, rozpiętość skrzydeł 42-43 cm, waga 100-180 g

Lęgi: 2 w roku, kwiecień-lipiec; 4 jaja; 19-20 dni inkubacji. Kszyk buduje gniazdo w kępie turzyc na płytkiej wodzie. Pary gniazdują oddzielnie.

Status: lęgowy. Przylatuje w marcu i kwietniu, odlatuje od lipca do listopada. Pojedyncze osobniki zimują w Polsce.

Środowisko: kszyk zamieszkuje rozległe bagna, podmokłe łąki i torfowiska.

Pokarm: żywi się dżdżownicami, mięczakami i nasionami roślin.

Liczebność: w Polsce nieliczny, lub miejscami średnio liczny gatunek lęgowy na całym niżu. Chroniony.

Zachowania: kszyk zwykle stoi na pograniczu wody i lądu i przeszukuje muł. W razie zagrożenia podrywa się i leci bardzo szybko, wykonując charakterystyczne zygzaki, lub też wykorzystuje swe ochronne ubarwienie, gdy przywiera do ziemi, dzięki czemu staje się prawie niweidoczny. Zrywa się do lotu i wydaje głos przypominający zdecydowane "kszyk" (stąd nazwa). W okresie godowym samce tokują w locie, wydając przy tym charakterystyczny, beczący głos za pomocą sterówek. W okresie wędrówek spotykany bywa niekiedy w dość dużych stadach. Dystans ucieczki wynosi kilkanaście metrów.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

niedziela, 23 sierpnia 2009
Kukułka

Kukułka - Cuculus canorus - rodzina: kukułkowate

Kukułka w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 33-34 cm, rozpiętość skrzydeł 60 cm, waga 115-120 g.

Lęgi: maj-lipiec; 19-21 jaj; 12-13 dni lęgu. Jest to jedy ptak spośród naszej ornitofauny uprawiający pasożytnictwo gniazdowe. Znanych jest w Polsce kilkadziesiąt gospodarzy, z których najczęstszymi są: gąsiorek, jarzębatka, kopciuszek, łozówka, muchołówka szara, piegża, pleszka, pliszka siwa, pliszka żółta, pokrzywnica, strzyżyk, świergotek drzewny, trzciniak, trzcinniczek. Podrzucanie jaj odbywa się zazwyczaj w godzinach popołudniowych. Często asystuje przy tym samiec kukułki, siadając w widocznym miejscu i starając się odwrócić uwagę właścicieli gniazda, gdy tymczasem samica niepostrzeżnie zbliża się do gniazda i tam składa swoje jajo. Po czym gospodarze wysiadują je razem z własnymi. Pisklę kukułki po wykluciu się wyrzuca z gniazda gospodarzy ich jaja i pisklęta. Wykarmiane jest potem przez przybranych rodziców aż do osiągnięcia samodzielności.

Status: przylatuje w kwietniu, odlatuje w sierpniu i wrześniu.

Środowisko: typowy ptak parków, sadów i ogrodów oraz luźnych, widnych lasów. Każdy samiec ma odrębne terytorium z którego przegania samce tego gatunku.

Pokarm: żywi się owadami, szczególnie licznie zjada duże gąsienice motyli.

Liczebność: jest średnio liczna w Polsce. Chroniona.

Zachowania: kukułka przesiaduje na eksponowanych miejscach np. na drzewach, drutach linii napowietrznych. Lata nisko nad powierzchnią ziemi, wolno wymachuje skrzydłami i lekko kołysze się w locie. Powszechnie znane kukanie wydaje samiec zazwyczaj siedząc w dobrze widocznym miejscu, na wierzchołku drzewa lub wystającej bocznej gałęzi. Poza sezonem lęgowym żyje samotnie. Dystans ucieczki wynosi 35-50 m.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

piątek, 21 sierpnia 2009
Kulczyk

Kulczyk - Serinus serinus - rodzina: łuszczaki

Kulczyk w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 12 cm, rozpiętość skrzydeł 21 cm, waga 11-12 cm.

Lęgi: 2 w roku; kwiecień-lipiec; 3-5 jaj; 12-12 dni inkubacji. Gniazdo zakłada najczęściej na drzewach liściastych, 2-5 m nad ziemią. Gniazduje pojedynczymi parami.

Status: lęgowy. Przylatuje w marcu i kwietniu, odlatuje w wrześniu i październiku. Czasem zimuje w naszym kraju.

Środowisko: kulczyk zamieszkuje biotopy typu parkowego, również w miastach, obrzeża lasów, zadrzewienia śródpolne.

Pokarm: odżywia się nasionami, a w okresie lęgowym także owadami.

Liczebność: jest stosunkowo nowym przybyszem, ponieważ pojawił się dopiero w XIX wieku (w Polsce pierwsze gniazdo stwierdzono w 1853 roku w Krakowskiem). Gnieździ się w całej Polsce, gdzie ogólnie należy do gatunków nielicznych, choć lokalnie jest średnio liczny. Chroniony.

Zachowania: ptak przesiaduje na drutach telegraficznych i drzewach, po ziemi skacze. Lot ma szybki, falisty. Śpiewający samiec często lata jak nietoperz lub siedzi z opuszczonymi skrzydłami, kołysząc się z boku na bok. Poza sezonem lęgowym żyje głównie w małych stadach. Dystans ucieczki wynosi u niego 10-12 m. Jest bardzo spokrewiony z kanarkiem.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

czwartek, 20 sierpnia 2009
Kulik mniejszy

Kulik mniejszy - Numenius phaeopus - rodzina: bekasowate


Kulik mniejszy   www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 41-46 cm, rozpiętość skrzydeł 69-75 cm, waga 300-435 g.

Lęgi: gnieździ się w tundrze.

Status: przelotny. Przeloty wiosenne od marca do maja, jesienne od lipca do października.

Środowisko:  

Pokarm: żywi się bezkręgowcami oraz jagodami.

Liczebność: w okresie przelotów regularnie zatrzymuje się nad Bałtykiem, znacznie rzadziej w głębi Polski. Chroniony.

Zachowania: nie jest płochliwy.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

środa, 19 sierpnia 2009
Kulik wielki

Kulik wielki - Numenius arquata - rodzina: bekasowate

Kulik wielki w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 54-58 cm, rozpiętość skrzydeł 1-1,1 m, waga 850-900 g.

Lęgi: 1 w roku; kwiecień-maj; 4 jaja; 27-29 dni inkubacji. Gniazdo buduje na ziemi lub na wystającej z wody turzyc.

Status: lęgowy. Przylatuje w marcu i kwietniu, odlatuje od lipca do listopada. Sporadycznie zimuje.

Środowisko: zamieszkuje rozległe, wilgotne łąki, bagna, torfowiska i stepy.

Pokarm: żywi się owadami, mięczakami i innymi bezkręgowcami, zjada też małe żabki, a jesienią jagody i nasiona.

Liczebność: bardzo nieliczny (około 700-800 par). Liczniej można go spotkać w dolinach Noteci i Biebrzy a lokalnie na Pomorzu i Polesiu. Liczny na przelotach na wybrzeżu, rzadki w głębi kraju. Chroniony.

Zachowania: po ziemi ptak ten porusza się wolno. Lata niezbyt wysoko. W czasie toków zatacza koła nad rejonem gniazdowania. Jest bardzo płochliwy. Poza sezonem lęgowym żyje w grupach i stadach.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

wtorek, 18 sierpnia 2009
Kulon

Kulon - Burhinus oedicnemus - rodzina: kulony

Kulon w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 40-42 cm, rozpiętość skrzydeł 80-85 cm, waga 410-500 g.

Lęgi: 1-2 w roku; maj-lipiec, 2 jaja; 25-26 dni inkubacji. Gniazdo umieszcza na ziemi, na otwartym, nieco wzniesionym miejscu. Pary gniazdują na miejscu.

Status: sporadycznie zalatujący.

Środowisko: kulon zamieszkuje stepy i rozległe, suche ugory, piaszczyste pagórki, opuszczone żwirownie, rzadko pola uprawne.

Pokarm: odżywia się głównie owadami, zjada także dżdżownice oraz drobne kręgowce. Jest aktywny głównie w nocy.

Liczebność: ostatni, znany lęg w Polsce miał miejsce w 2004 roku. Planowana jest reintrodukcja gatunku.

Zachowania: biega szybko po ziemi, co jakiś czas staje nieruchomo. Lata zwykle spłoszony, nisko nad ziemią, wolno wymachując skrzydłami. Jest to ptak ostrożny, prowadzi niezwykle skryty tryb życia.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

poniedziałek, 17 sierpnia 2009
Kurhannik

Kurhannik - Buteo rufinus - rodzina: jastrzębiowate

Kurhannik w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 57-63 cm, rozpiętość skrzydeł 1,32-1,35 cm, waga 1,5 kg.

Lęgi: gnieździ się w południowej Europie.

Status: sporadycznie zalatujący.

Środowisko: kurhannik przebywa w otwartych przestrzeniach głównie na polach i stepach.

Pokarm: jego pokarm stanowią drobne gryzonie: susły, norniki i chomiki, a także jaszczurki i owady.

Liczebność:

Zachowania: krąży na lekko wzniesionych skrzydłach (kształt litery "V"). Często przesiaduje na słupach czatując na ofiary.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

Kuropatwa

Kuropatwa - Perdix perdix - rodzina: kurowate

Kuropatwa w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 29-30 cm, rozpiętość skrzydeł 51 cm, waga 360-450 g.

Lęgi: 1 w roku; kwiecień-czerwiec; 12-20 jaj; 24-25 dni inkubacji. Gniazdo buduje na ziemi lub w krzakach, dobrze osłonięte roślinnością zielną.

Status: gatunek osiadły.

Środowisko: zamieszkuje pola uprawne, urozmaicone miedzami, kępami drzew, łąkami a także wrzosowiska, nieużytki.

Pokarm: żywi się pokarmem roślinnym, latem zbiera sporo bezkręgowców - głównie owadów, które są podstawowym pokarmem piskląt w pierwszych tygodniach życia.

Liczebność: średnio liczny ptak lęgowy występujący w całym kraju. W ostatnim okresie zaznacza sięs padek jej liczebności. 1973 rok - 7 000 000 par lęgowych, 1983 r. - 2 500 000 par, 1995 r. - 480 000 par, 1006 r. - 450 000 par. Łowna.

Zachowania: ptaki przeważnie chodzą lub biegają po ziemi. Spłoszone lecą niezbyt daleko i nisko nad ziemią. Podrywają się z głośnym furkotem skrzydeł. Po fazie aktywnego lotu następuje ślizgowy, czasami dość długi ze skrzydłami szeroko rozpostartymi. W razie niebezpieczeństwa przywiera do gleby i zamiera w bezruchu, co wraz z jej ochronnym ubarwieniem sprawia, że staje się niemal zupełnie niewidoczna. Żyje w ścisłych stadach, w porze lęgowej parami.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

Kwiczoł

Kwiczoł - Turdus pilaris - rodzina: drozdowate

Kwiczoł w obiektywie Czarka Pióro www.cezarypioro.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 26 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm, waga 93-107 g.

Lęgi: 1-2 w roku; kwiecień-czerwiec; 5-6 jaj; 13-14 dni inkubacji. Gnieździ się dość wysoko (4-7 m nad ziemią) na drzewach liściastych często w koloniach. Broni swoich piskląt starając się trafić intruza kałem.

Status: przelotny. Przylatuje w marcu i kwietniu, odlatuje w październiku i listopadzie. W Polsce zimują ptaki z bardziej północnych części areału.  

Środowisko: zamieszkuje obrzeża wilgotnych lasów, stare parki, zadrzewienia w dolinach rzek, sąsiedztwo wilgotnych łąk.

Pokarm: odżywia się owadami i innymi bezkręgowcami, zbieranymi w znacznej części na ziemi, jesienią zjada wiele jagód. Broni przed innymi drozdami zajętego przez siebie krzewu. Lubi jagody jałowca, które zjada w takich ilościach, że cały przechodzi ich aromatycznym zapachem. Z tego względu był dawniej specjalnie ceniony przez myśliwych.

Liczebność: w Polsce jest średnio liczny na wschodzie, nieliczny na zachodzie. Jego liczebność podlega znacznym wahaniom. Liczniejszy podczas zimowych przelotów. Chroniony.

Zachowania: po ziemi ptak biega i skacze, często przystaje, chętnie przesiaduje na drzewach. Po fazie aktywnego lotu, w czasie którego dość wolno uderza skrzydłami, następuje lot rakietowy ze skrzydłami przylegającymi do ciała. Wydaje w locie skrzypiące i kwiczące (stąd nazwa) dźwięki. Przy gnieździe zachowuje się agresywnie i skutecznie odpędza drapieżniki. Dystans ucieczki wynosi 20-30 m. W okresie polęgowym kwiczoły przebywają w stadach składających się z kilkunastu do kilkudziesięciu osobników.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów:

niedziela, 16 sierpnia 2009
Kwokacz

Kwokacz - Tringa nebularia - rodzina: bekasowate

Kwokacz brodzący po morskiej płyciźnie; Hel, Bałtyk; 08.09.2006; V.PPPiknik - Władysławowo;  Autor: Mateusz Matysiak www.mateuszmatysiak.pl

Cechy gatunku:

Wielkość: długość ciała 31-34 cm, rozpiętość skrzydeł 54-56 cm, waga 132-215 g.

Lęgi: gnieździ się na Północy Europy.

Status: przelotny. Przeloty wiosenne trwają od marca do maja, jesienne od lipca do listopada.

Środowisko: na przelotach przebywa zwykle na brzegach morskich lub nad wodami słodkimi, bagnami, wilgotnymi łąkami.

Pokarm: odżywia się drobnymi zwierzętami chwytanymi na ziemi, w mule i wodzie.

Liczebność: w Polsce jest ptakiem przelotnym występującym regularnie, lecz nielicznie. Chroniony.

Zachowania: kwokacza można spotkać na suchym lądzie i na brzegach wód. Często brodzi zanurzony po pierś lub nawet pływa. Podczas pogoni za drobnymi rybkami porusza się dosyć szybko. Lot ma szybki. Poza sezonem lęgowym żyje pojedynczo lub w niewielkich grupach.

Głos: Posłuchajmy

Linki do wpisów: