Jeż europejski - Erinaceus europaeus - rodzina: jeżowate

Jeż europejski   www.cezarypioro.pl  

Wielkość: długość ciała 25 -30 cm, wysokość do 29 cm, waga 1,1 -1,9 kg.

Rozmnażanie: ruja trwa od marca do maja; ciąża 47 -51 dni; 1 -6 młodych; 1 -2 mioty rocznie.

Środowisko: jest wszędobylski. Zamieszkuje lasy z bogatym runem, ich skraje, pola, zarośla, żywopłoty, parki, ogrody a nawet cmentarze. Wnika w centra miast. Unika terenów podmokłych. W dzień śpi ukryty pod liśćmi, w rozpadlinach ziemnych i jamach.

Zimowanie: hibernuje w czasie zimy, od października do kwietnia, pod pniami drzew, w stertach liści, w jamach ziemnych czy kompoście.

Pożywienie: odżywia się ślimakami, dżdżownicami, chrząszczami i innymi owadami, żabami, małymi gryzoniami i przejrzałymi owocami. Potrafi upolować żmiję. Prowadzi nocny tryb życia.

Występowanie: występuje w zachodniej Polsce - w zlewni Odry i częściowo Warty. Jest dość liczny na obszarze występowania.

Żyje do 10 lat.

Podlega ścisłej ochronie gatunkowej.

Żyje samotnie, broni swojego rewiru - 2 000 metrów od swojego gniazda. Potrafi pływać. Ma dobry węch i słuch. Ciało pokrywa do 5 000 kolców. Jeż ponosi bardzo duże straty na ruchliwych drogach.

 Chyba nikomu na plamce nie muszę tłumaczyć, że 1% dla Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt Chronionych w Przemyślu, to doskonała lokata dla zwierząt, którym nieco w życiu nie wyszło.

Przemyscy weterynarze stawiają sprawę prosto. Z otrzymanych % przeznaczą środki na:

• pokrycie kosztów lekarstw, środków opatrunkowych, materiałów chirurgicznych,
• pokrycie kosztów zakupu pożywienia,
• inwestycje związane z rozbudową ośrodka (nowe schronienia, zagrody, woliery),
• inwestycje związane z zakupem specjalistycznego sprzętu do leczenia i rehabilitacji dzikich zwierząt,
• wdrażanie w leczeniu dzikich zwierząt najnowocześniejszych osiągnięć medycyny weterynaryjnej,
• dofinansowanie aktualnie prowadzonych przez nas akcji tematycznych: "Zimujące bociany białe", "Pogotowie dla saren", "Rozbudowa ośrodka",
• powiększanie świadomości ekologicznej wśród młodych pokoleń poprzez regularną organizację zajęć, warsztatów, lekcji, odczytów, wykładów.

Więcej szczegółów poznamy w Odlicz dla nas 1% podatku.

Sarna w obiektywie Kuby Kotowicza   www.orzw.pl

PS. Czasem zastanawiam się nad małą przerwą. Ot, tak dwu, trzytygodniową. Jednak na razie nie widzę na to żadnej perspektywy. Zbyt dużo wieści mam w notatniku:

- piękny plakat Kasi Skakuj "Ptaki w budynkach" dla Towarzystwa Badań i Ochrony Przyrody w Kielcach

- słówko o  "Przewodników Prawdziwych Tropicieli - Zima" Adama Wajraka

- piękny artykuł Arkadiusza Szarańca o koniach arabskich

- o sposobie przetrwania zimy przez łasicę (to bystre zwierzątko przesypia teraz około 22 -23 godzin na... dobę!)

- komentarz Vatera (chcę się rozliczyć z 2 października ubiegłego roku)

- opowiedzieć o słowackich orłach cesarskich, gdzie cena jednego pisklęcia sięga ponad 2 000 euro

- zaprosić Was na "Światowy dzień mokradeł"

- ogłosić dogrywkę w wyborze ptaka roku.

A na tych tematach pewnie się nie skończy...

Dzik europejski - Sus scrofa - rodzina: świniowate

Wielkość: długość ciała 1,25 -1,6, z ogonem 1,4 -2 m, wysokość w kłębie do 1 m, waga 65 -335 kg.

Rozmnażanie: huczka - gody - od listopada do lutego; ciąża 114 -131 dni; młode rodzą się od marca do maja w ilości 3 -11 sztuk. Miot odbywa się w gnieździe wyściełanym liśćmi, igliwiem i gałązkami. Dojrzałość osiąga 8 -20 miesięcy po porodzie. Locha opiekująca się potomstwem bywa agresywna.

Środowisko: zwierzę zasadniczo leśne - preferuje lasy liściaste i mieszane, a optymalne są łęgowe z mokradłami i bagnami. Dnie spędza w barłogu, w gęstych zaroślach, młodnikach lub zagajnikach, jak też w szuwarach, wysokich zbożach lub polach kukurydzy. Dziki żerujące w uprawach kukurydzy często nie wracają do lasu przez cały sezon.

Pożywienie: pokarm roślinny stanowi 90% diety: bulwy, korzenie, cebule i pędy roślin zielnych. W uprawach kukurydzy, ziemniaków i zbóż wyrządza niekiedy duże szkody. Zjada też zwierzęta glebowe: dżdżownice, larwy, poczwarki owadów a także gryzonie. Zasadniczo aktywny nocą.

Występuje w całym kraju. Jest liczny.

Mógłby żyć do 20 lat.

Łowny: locha jest chroniona od 16.01 do 31.08; pozostałe w marcu.

Stadny, żyje w watahach. Odyńce są samotnikami. Dobrze pływa. Ma słaby wzrok, za to doskonały słuch i węch.

Jak co roku oddaję plamkę na jeden dzień Lalutkowi, a właściwie Jego Mamie:

"PROŚBA DO WSZYSTKICH PODATNIKÓW
Proszę o 1% , nawet ten maleńki, dla mojego synka Filipa.
Filip od 2 roku życia choruje na autyzm, chorobę, która dla świata wciąż jest tajemnicą.
Z wpływów z 1 % finansujemy jego terapię, dzięki której robi postępy.
KAŻDY MOŻE POMÓC WPŁACAJĄC 1 % NA:
Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą"

KRS 0000037904

z dopiskiem LORENC FILIP
(nr dziecka w Fundacji 2887)"

Darniówka tatrzańska - Microtus tatricus wcześniej Pitymys tatricus - rodzina: chomikowate

(brak zdjęcia0

Wielkość: długość ciała 8,5 -11,5, z ogonem 12 -16,5 cm, waga 13 -36 g.

Rozmnażanie: 2 -4 młodych w miocie.

Środowisko: podłoże z rumoszem skalnym porośnięte bujnym runem i roślinnością drzewiastą. Nie buduje nór. Zasiedla wolne przestrzenie między skałami oraz chodniki wykopane przez inne ssaki. Występuje w dolinach rzecznych jak i w strefie kosodrzewiny i hal.

Pożywienie: części roślin, korzenie, nasiona i owoce.

Występuje tylko w Tatrach i w rejonie Pilska - Babiej Góry.

Żyje do 2 lat.

Podlega ścisłej ochronie gatunkowej.

 Jutro i pojutrze, odbędzie się organizowane corocznie przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków Zimowe Ptakoliczenie. Nie musimy pokonywać wielkich odległości aby wziąć w nim udział. Terenem naszego liczenia może być park, miejsce przed blokiem, ogródek a nawet nasz karmnik.

 Nasze liczenie może być przydatne w poznawaniu zmian zachodzących wśród ptaków. Jeśli ktoś zdecyduje się poświęcić chwilkę, to proszę niech się zapozna ze szczegółami.

Aby Was zachęcić powiem, że ja (pomimo nie do końca zdrowej nogi i mało sprawnej ręki) na liczenie się wybieram.

I dla Was pomysł mam taki

wyjdź z domu i policz ptaki ;-)

Wyniki z poprzednich Zimowych Ptakoliczeń.   www.otop.org.pl

Darniówka pospolita (dawniej zwyczajna) - Microtus subterraneus - rodzina: chomikowate 

Wielkość: długość ciała 8 -10 cm; z ogonem 11 -13 cm; waga 15 -22 g.

Rozmnażanie: jest bardzo plenna: odbywa do 9 miotów rocznie; 2 -3 młode w miocie. Dojrzałość osiąga w trzecim miesiącu życia.

Środowisko: zamieszkuje wilgotne użytki zielone i widne lasy liściaste, a także parki i ogródki.

Nie zapada w sen zimowy.

Pożywienie: żywi się głównie korzeniami roślin. Żyje niemal stale pod ziemią, ryjąc nory. Czasami żeruje na powierzchni.

Występowanie: nie jest zbyt liczna. Występuje w całej Polsce; na południu jest liczniejsza niż na północy.

Żyje do jednego roku.

Pozwolę sobie dalej propagować organizacje, którym warto poświęcić swój 1 %. Taką z pewnością jest Komitet Ochrony Orłów. Organizacja pozarządowa chroniąca nasze ptaki szponiaste. To dzięki KOO swoją populację zwiększa bielik, orlik krzykliwy czy krogulec. Dzięki nim egzystują resztki populacji orła przedniego, orlika grubodziobego czy rybołowa.

Skoro o Komitecie Ochrony Orłów mowa, to zapraszam na jego stronę. Jest bardzo ciekawa, dzieje się w niej sporo rzeczy.

Jako przykład pozwolę sobie podać opis krogulca:

"Opis gatunku

Jeden z najmniejszych krajowych drapieżników, o smukłej sylwetce z szerokimi, zaokrąglonymi skrzydłami i długim ogonem. Nogi i szpony są długie. U krogulca występuje silny dymorfizm płciowy. Samica jest zbliżona wielkością do samca jastrzębia, samiec znacznie mniejszy. Długość ciała samicy wynosi 38 cm, rozpiętość skrzydeł 80 cm, masa 300 g; samca odpowiednio: 31 cm, 60 cm, 150 g. Wierzch ciała samicy jest szarobrązowy, spód gęsto, delikatnie, szaro prążkowany, najwyraźniej na lotkach. Dorosły samiec ma jednolicie stalowoszary wierzch, rdzawe policzki i boki ciała, rdzawo prążkowany spód. Na ogonie u obydwu płci 4 ciemne, szerokie pasy. Ptaki młode są brązowawe, a prążkowanie na piersi może przechodzić w rysunek w kształcie kropli. Woskówka jest żółta, dziób szaroczarny, nogi żółte, a tęczówka żółta do pomarańczowej. W aktywnym locie serie szybkich uderzeń skrzydłami przerywane są krótkim szybowaniem, ze skrzydłami ułożonymi poziomo lub lekko uniesionymi. Szybujący ptak często rozkłada ogon. Ptaki odzywają się dźwięcznym „kji kji kji” oraz miękkim „gji”. Od podobnego jastrzębia krogulec różni się równo ściętym końcem ogona, mniejszymi rozmiarami ciała, znacznie zwinniejszym i zwrotniejszym lotem, często nisko nad ziemią.

Obejrzyj zdjęcia krogulca w naszej galerii.

Zasięg występowania i liczebność

Zasięg krogulca obejmuje całą Europę, dużą część Azji oraz północną Afrykę. Populacja europejska oceniana jest na 300 - 350 tys. par. W Europie gatunek częściowo osiadły, z wyjątkiem populacji zasiedlających północno-wschodnią część kontynentu. W Polsce generalnie osiadły, zimują u nas także ptaki z populacji  północnoeuropejskich.

Stan populacji krajowej

Krogulec występuje na terenie całego kraju, zazwyczaj jako gatunek nieliczny. Liczebność krajowej populacji według danych dr Marka Kellera wynosi 20 000-30 000 par. W ostatnich dwóch dekadach liczebność wykazuje wyraźny wzrost, po okresie silnego spadku w latach 60. i 70. XX w., spowodowanego stosowaniem DDT. Zagęszczenia wykazują dużą zmienność, od kilku do ponad 20 par/100 km2. Osiągają najwyższe wartości w rozległych kompleksach leśnych na wschodzie kraju.

Status

Gatunek objęty ochroną ścisłą.

Środowisko lęgowe

Krogulec zasiedla różnej wielkości drzewostany z przewaga młodszych las wieku (drągowiny, 20-40 lat). Preferuje drzewostany iglaste i mieszane. Gniazdo (zazwyczaj co roku nowe) zbudowane jest z cienkich gałązek sosny, osadzone na bocznych gałęziach przy pniu, najczęściej w środku korony sosny lub świerka, wnętrze wyścielone jest zielonymi gałązkami drzew iglastych i piórami pierzącej się samicy. Przy lokalizacji gniazda krogulec nie wykazuje preferencji wobec brzegu lasu. W ostatnim czasie następuje synurbizacja gatunku – zaczyna gniazdować na peryferiach dużych miast oraz w parkach miejskich. Coraz liczniej zimuje w miastach.

Pokarm i ekologia żerowania

Krogulec jest wyspecjalizowanym łowcą małych ptaków, które stanowią ponad 90% ofiar i biomasy pokarmu. Najczęściej chwytane gatunki w lasach to drozdy, sikory, dzięcioły, zięba i rudzik. Na terenach otwartych krogulce polują na szpaki, pliszki, skowronki, trznadle, w miastach na wróble i sikory. Technika łowiecka krogulca to zbliżanie się do potencjalnych ofiar przy wykorzystaniu osłon terenu (krzewy, budynki) i szybki atak na krótkim dystansie. Chwyta ofiary w powietrzu i na ziemi, przeszywając je ostrymi szponami.

Biologia lęgowa i fenologia

Krogulec rozpoczyna lęgi w maju. Znosi 4-6 jaj. Wysiadywanie trwa 33 dni. Młode przebywają w gnieździe ok. miesiąca. Para przystępująca do lęgu wyprowadza przeciętnie nie więcej niż 2 młode, para z sukcesem 2-4 młode. W Polsce sukces lęgowy jest zróżnicowany i wynosi od 30 do ponad 60%.

Zagrożenia

Ze względu na niewielkie rozmiary ciała krogulec często pada ofiarą większych ptaków drapieżnych. Ptaki giną także w kolizjach z budowlami oraz pojazdami. Stosunkowo rzadko są prześladowane przez ludzi."

Samica krogulca   www.cezarykorkosz.pl

Samiec krogulca   www.cezarykorkosz.pl

Daniel - Dama dama - rodzina: jeleniowate

www.henrykjanowski.pl

Wielkość: długość ciała 1,3 -1,5 m, z ogonem 1,45 -1,7 m, wysokość w kłębie do 1 m, waga 30 -125 kg.

Rozmnażanie: bekowisko w październiku i listopadzie; ciąża 220 -235 dni; miot w czerwcu i lipcu; najczęściej przychodzi jedno młode, rzadziej dwa. Dojrzałość osiąga po 2 latach. Co roku samiec zrzuca poroże.

Środowisko: rzadkie lasy liściaste i mieszane, ich obrzeża, czasem żeruje na polach uprawnych i łąkach.

Pożywienie: żywi się roślinami zielnymi, młodymi gałązkami krzewów i drzew, a także mchami i porostami. Jesienią dodatkowo jabłkami, ziemniakami, bulwami i igłami. Żeruje w dzień, jak też i w nocy.

Występowanie: występuje wysypowo, głównie w zachodniej, nizinnej części kraju: Wielkopolska, Pomorze, Śląsk. Jest dość nieliczny. Został introdukowany w końcu XVIII wieku. Ojczyzną daniela jest Bliski Wschód, Azja Mniejsza i Północna Afryka. W Polsce zaaklimatyzował się dobrze. Łatwo dostosowuje się do życia w środowisku przekształconym przez człowieka.

Może żyć do 25 lat.

Łowny, z okresem ochronnym.

Podobnie jak i w ubiegłym roku postaram się podać kilka ciekawych adresów, które zasługują na ów 1%. Tu wyrażę żal, że zamknęła swój blog "Lo-ko", mama Lalutka, chłopca dotkniętego autyzmem i nie będę miał okazji o Nim wspomnieć.

Jeśli chodzi Towarzystwo Przyjaciół Słońska myślę, że najlepiej charakter tej organizacji oddadzą jej słowa:

"Powołaliśmy Rzeczpospolitą Ptasią, której biura i imprezy zachęcają turystów do odwiedzania Słońska.
• Organizujemy zloty obywateli Rzeczpospolitej Ptasiej, które są jedyną tego rodzaju imprezą plenerową w Polsce.
• Prowadzimy wypożyczalnie rowerów, lornetek i kanadyjek.
• Utworzyliśmy Wystawę Pamiątek Regionalnych, którą co roku odwiedza kilkaset osób.
• Organizujemy rajdy rowerowe, historyczną Maurycjadę, konkursy plastyczne i inne imprezy dla dzieci i dorosłych.
• Wydajemy kalendarze Rzeczpospolitej Ptasiej, pocztówki, foldery i emitujemy lokalne monety."

Reszty dowiemy się z ulotki 1% dla TPS.

Malownicze ruiny zamku Joanitów są pięknym tłem do imprez pod słońcem na zlotach obywateli Rzeczpospolitej Ptasiej. Zdjęcie autorstwa Jerzego Malickiego.