Menu

Plamka Mazurka

ptasie sprawy

Ptaki na herbach miast

Dziwny orzeł z Bogatyni

krogulec14

 Prawa strona heraldyczna herbu Bogatyni przedstawia białego orła piastowskiego na czerwonym tle, symbolizującego przynależność tego miasta do Polski od zakończenia II wojny światowej. Lewa strona herbu została przedzielona na pół. Górna część przedstawia rycerza Rychłę - legendarnego założyciela miasta - na białym koniu, z tarczą i sztandarem. Część dolną zajmuje siedem czarno-zielonych słupów. Czerń symbolizuje pokłady węgla, i wskazuje na górniczy charakter gminy, zieleń to użytki rolne okalające kopalnię. Skrzyżowane złote młoty na tle tych słupów stanowią wyobrażenie trudu energetyków.

Jak do tej pory nie znalazłem bardziej nietrafionego herbu z orłem. Orzeł piastowski chyba w Bogatyni nie występował nigdy. Co prawda tereny tego miasta przez kilkanaście lat znajdowały się w Polsce za księcia, a potem króla, Bolesława Chrobrego i króla Mieszka II, ale wówczas po tym miejscu zapewne hasały sobie żubry i niedźwiedzie. Myślę, że bardziej temu miastu pasowałby złoty mur na błękitnym tle lub ciołek, które widnieją na herbie Łużyc. Bo Bogatynia stoi na łużyckiej ziemi.
Legendarny założyciel Bogatyni, rycerz Rychła, jest chyba jakimś kosmitą. Sądzę tak bo nigdzie nie znalazłem żadnej o nim wzmianki. Tym bardziej takiej, która by opowiadała o założeniu miasta, które prawa miejskie posiada od zaledwie 1945 roku.
Źródło: Wikipedia

220pxPOL_Bogatynia_COA.svg

Herb Bogatyni, domena publiczna

Orzeł Biały z Pogonią w Błażowej

krogulec14
Na czerwonej tarczy herbu Błażowej jest Orzeł Biały w złotej koronie. Znalazło się też miejsce na litewską Pogoń, czyli na jeźdźca na białym koniu wspartym na przednich nogach. O rycerzu Pogoni Wikipedia opowiada tak: "Jeździec ubrany jest w niebieski strój. W lewej ręce trzyma żółtą tarczę ochronną z czerwonym krzyżem z dwoma ramionami. W prawej ręce trzyma biały miecz wzniesiony do góry nad głową."
W dolnej części herbu umieszczona jest czarna liczba 1435.
Przyznaję, że herb podkarpackiej Błażowej mnie zaskakuje. Gdyby Błażowa położona była w województwie podlaskim, to byłoby to dla mnie normą. Zestaw Orła Białego z Pogonią znalazł się w herbie tego województwa, obecnej stolicy, Białymstoku, jaki i dawnej stolicy, Drohiczynie.
Intrygująca jest też liczba. Błażowa prawa miejskie otrzymała wiele lat później. Pierwsza wzmianka zdaniem Wikipedii była prędzej.
 
Źródło: Wikipedia
 
 150pxPOL_Baowa_COA.svg
 
Domena publiczna

Biłgoraj, czyli tam i z powrotem Korczaka z Łabędziem

krogulec14

Opis herbu Biłgoraja wygląda tak: na tarczy czerwonej trzy srebrne belki w pas ułożone, a nad nimi takiego samego koloru łabędź.

Kiedyś łabędź skierowany był w przeciwną stronę, ale widać znudziło mu się tam patrzeć i się odwrócił. Z braku srebrnej farby heraldyka dopuszcza użycie koloru białego.
Srebrne belki, nazywane czasem wrębami, pochodzą z herbu Korczak, którym pieczętował się założyciel miasta, Adam Gorajski. Skąd przybył łabędź nie wiadomo. Przypuszcza się, że może pochodzić od zaprzyjaźnionej Gorajskim rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Łabędź.
Korczak z Łabędziem znajdowali się w herbie Biłgoraja do 1811 roku. Później przez ponad sto lat w herbie znajdowały się różne znaki. A to godło narodowe Księstwa Warszawskiego, a to sito drewniane z końskim ogonem dwa razy przewiązanym przez sierp, a to złote sito z dwoma srebrnymi nożami ze złotymi trzonkami. W innej propozycji miał być święty Jerzy z sitem.
Zamiłowanie władz Królestwa Kongresowego do herbów z sitami jest uzasadnione. Biłgoraj był swego czasu największym w Polsce produkcji sit. Mogłaby zadziwiać nieobecność w nim łabędzia, w którego jedzeniu kuprów Rosjanie tak się lubowali, że nawet, co prawda z pewnym obrzydzeniem, swego czasu pisał Jan Chryzostom Pasek.
Jako, że żadna z propozycji herbu z sitami się nie przyjęła, to po latach banicji wróciły do niego Korczak z Łabędziem.
 
Źródło: Wikipedia
 
100pxPOL_Bigoraj_COA.svg
 

Bieruń, czarny jeleń z dziwnym ptakiem na rogach

krogulec14

Opis herbu Bierunia mówi nam, że przedstawia on czarnego jelenia w niebieskim polu biegnącego po żółtej murawie w lewą stronę. Na rogach jelenia spoczywa biały ptak. Ptak oficjalnie określony jest mianem pelikana, choć dla laików kojarzy się on z łabędziem. Aż chciałoby się zapytać grafika jakim raczył się, przy tworzeniu tego herbu, winkiem i jakie palił papierosy...

Herb w podobnym kształcie znany jest od XV wieku. Zmieniały się co prawda barwy jelenia, ptaka, pola i murawy, czasami ptak bywał większy od jelenia. Kierunek skoku (biegu) ssaka był już zawsze ten sam. Zgodny z zasadami heraldyki.
Aktualny herb miasto przyjęło w 1991 roku, kiedy zostało ono wyodrębnione z granic Tychów. Nie ukrywam, że poprzedni herb podobał mi się bardziej choćby tylko dlatego, że był bardziej naturalny. Jeleń był "czerwony", pole białe, a murawa zielona.
 
Źródło: Wikipedia
 
 220pxPOL_Bieru_COA.svg
 
Domena publiczna

Bielsko-Biała

krogulec14

Nie pamiętam żeby jakiekolwiek miasto w Polsce, poza powstałą w 1951 roku Bielsko-Białą, oraz Kórnikiem i Zduńską Wolą, miało herb z dwoma tarczami. Prawa tarcza, ta nas dzisiaj bardziej interesująca, należała dawniej do miasta Bielsko, a lewa, z dwoma różami, do miasta Biała Krakowska. Opis herbu przedstawia się tak:

Tarcza prawa jest dwudzielna w słup. W polu pierwszym błękitnym pół złotego orła, bez korony, z głową zwróconą w prawo, natomiast w polu drugim czerwonym trzy białe lilie ułożone w słup. Na tarczy lewej w polu zielonym dwie czerwone pięciopłatkowe róże ułożone w pas.

Niezmiernie ciekawa jest interpretacja orła w bielskim herbie. Symbolizuje on tutaj władzę księcia nad miastem, przynależność Bielska do piastowskiego księstwa cieszyńskiego. Złoto w barwie orła podkreśla znaczenie właściciela orła, czyli księcia. Błękitne pole mówi o suwerenności, wierności, porządku panującego rodu.

Pierwszy znany wizerunek herbu Bielska przedstawiał postać siedzącego na tronie świętego Mikołaja z Mirry z infułą i pastorałem w ręce oraz w aureoli. Jego nogi przesłonięte były stylizowaną dwupolową tarczą herbową (dwudzielną w słup). W prawym polu tarczy widoczna jest połowa heraldycznego orła z trzema wielkimi piórami w skrzydle (symbol książąt cieszyńskich), w lewym natomiast polu trzy lilie ułożone w słup, które były zmodyfikowaną połową herbu biskupów wrocławskich. Herb zawierał ważne symbole symbole: świętego patrona i znaki dotyczące właścicieli miasta. 

Z czasem święty w herbie zmieniał pozy. A to zamiast siedzieć stał, albo występował bez aureoli. Podobnie zachowywał się orzeł, który czasami przyjmował dziwne nieco pozycje, czasami nawet barwy, jak też i lilie zmieniające co jakiś czas kolory. W 1848 roku władze Bielska zadecydowały o usunięciu Mikołaja z herbu, pozostałe elementy natomiast w nim pozostały.

Drugiej części dawnego herbu Bielska, jak i dawny herb Białej Krakowskiej nie opiszę. Zostawię to miłośnikom biskupstwa wrocławskiego i kwiatów.

300pxPOL_BielskoBiaa_COA.svg

Herb Bielska-Białej   domena publiczna

© Plamka Mazurka
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci