Menu

Plamka Mazurka

ptasie sprawy

Wszystkie barwy bączka

krogulec14
Do zlotu jest coraz bliżej, wypada więc trochę zabączkować, czyli przypomnieć ptaka roku 2018 w Rzeczpospolitej Ptasiej. Plany bączkowe na obecny rok już mam, więc chyba w końcu tą czapelkę zobaczę. A póki co to zapraszam do pięknego tekstu Władysława Taczanowskiego z "Ptaków krajowych" opisującego tego ptaka:

"Szarawo masłowaty, z wierzchem głowy i plecami czarnemi, zielono mieniącemi. Samica ciemniejsza, więcej rudawa, z plecami brunatnemi, płowo strychowanemi.

Kształt ogólny jak i części pojedyńczych bardzo zbliżone do gatunku poprzedzającego (czyli do bąka*), dziób tylko jest stosunkowo szczuplejszy, o węższem rozszerzeniu nasady szczytu; upierzenie goleni prawie do samego przegubu dochodzące.
Stary samiec ma wierzch głowy, grzbiet wraz z barkówkami, kuper, ogon i lotki czarne, ze słabym zielonym połyskiem metalicznym, prócz lotek pierwszorzędnych matowych i wpadających w popielatawo brunatny odcień; reszta upierzenia jest rudawo masłowata, jasna, lecz niejednostajna na różnych częściach ciała, a mianowicie: na bokach głowy i całej szyi mocno przeważa odcień popielato fijoletowawy, boki podgardla białawe, pokrywy skrzydłowe blado rudawe, nadlotki więcej białawe, przy samem zgięciu skrzydła przestrzeń rdzawo brunatna, piersi, brzuch i golenie mocniej rudawe od podbrzusza i pokryw podogonowych. Pióra pachowe okrywające boki piersi brunatne, rudawo obwiedzione. Dziób wraz z nagą częścią przed okiem blado żółty, koniec szczęki rogowo brunatny; nogi żółtawo zielone z blado rogowemi pazurami; tęcza żółta.
Świeżo wypierzony pod jesień ma żywsze kolory, a mianowicie mocniejszy zielony połysk na czarności, kolor boków głowy i szyi szaro rudawy, wpadający w rdzawy ku tyłowi, pokrywy skrzydłowe i cały spód mocniej rudawe, na białawych nadlotkach przebija popielatawy odcień.
U samicy wierzch głowy brunatno szary, grzbiet wraz z barkówkami brunatny, płowo wpodłuż strychowany przez jasne brzegi piór; boki szyi mocno rude, przechodzące w kolor rdzawy na tyle, od przodu szyja jaśniejsza z szeroką ciemniejszą smugą przez środek; pokrywy skrzydłowe, piersi i brzuch mocno rudawe, te ostatnie wraz z bokami upstrzone brunatnemi długiemi płomykami; lotki łupkowo brunatne; sterówki brunatnawo czarne, rdzawe po brzgach. Reszta jak u samca.
U młodego w pierwszem pierzu czarne pióra wierzchu głowy rdzawo obrzeżone; na grzbiecie i barówkach brunatno rdzawe z rudawemi brzegami; pokrywy skrzydłowe rude, od przodu rdzawe, brunatno plamiste; boki głowy i szyi rudo rdzawe z brunatnemi od dołu plamami; przód szyi białawy z rudą brunatno upstrzoną smugą, streówki czarne, rudawo obrzeżone; piersi, brzuch z dalszemi częściami spodu i lotki jak u samicy; upierzenie goleni o wiele ciemniejsze, brunatno plamiste. Dziób z wierzchu i w końcu rogowo brunatny, po bokach i od spodu blado żółty; nogi jak u starych z pazurami ciemniejszemi; tęcza bledsza."
 
Skoro bączek został przedstawiony językiem Władysława Taczanowskiego, to należy się tutaj małe wyjaśnienie. Naukowa nazwa bączka wówczas brzmiała: Botaurus minutus, czyli w przetłumaczeniu na język polski byłby to... mały byk! Natomiast stare nazwy polskie zdradzały przynależność bączka do rodziny czaplowatych: czapla bąk mały (Jan Krzysztof Kluk) lub czapla bąk bączek (hr Konstanty Tyzenhauz).
* wyjaśnienie moje

 f943baa227d1171d32952c522d402c2e2

Bączek, (samiec), fot. Cezary Pióro   www.cezarypioro.pl 

 1234134983Bczek_001_LE9I2494

Bączek (samica), fot. Paweł Wacławik   www.pawelwaclawik.pl 

Komentarze (4)

Dodaj komentarz
  • hanula1950

    Ależ piękne są te bączki !

  • fg2002

    ptaki www.photosight.ru/users/431792/
    ale nie tylko

  • makroman

    Piękny opis, ale na jego podstawie bez zdjęć czy rysunków raczej bym nie rozpoznał, choć gdybym miał czas a ptak stał nieruchomo, to kto wie.

  • krogulec14

    Makroman, ja podobnie :-)

© Plamka Mazurka
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci