Może najpierw uspokoję. Nikt do bocianów strzelał nie będzie. Nie wróci sytuacja jaka miała miejsce na przełomie XIX i XX wieku. Myślę jednak, że gdyby wolno im było, to pewnie ręka niejednemu by nie zadrgała.

Do powstania tej notki przyczyniły się artykuł Antka Marczewskiego "Zwierzyna drobna i skrzydlate drapieżniki" i komentarz Karola Zuba.

Myślę, że świetnym wprowadzeniem do notki będzie podsumowanie owego artykułu:

"Przeglądając posty na forum myśliwskim nieraz napotykałem się na głosy nawołujące do redukcji ptaków szponiastych w związku z ich rzekomym wpływem na zwierzynę drobną. Uważam, że dane, prezentowane również przez naukowców zajmujących się zawodowo łowiectwem, nie dają żadnych podstaw do podejmowania takich działań. Wysuwane przez niektórych myśliwych postulaty mogą wynikać z braku umiejętności rozpoznawania ptaków szponiastych, niewiedzy, a także nieuzasadnionemu łączeniu pewnych zjawisk obserwowanych w przyrodzie. Np. większa niż kiedyś liczba myszołowów może wynikać m.in. ze znacznie większej liczby dróg i wzmożenia ruchu samochodowego, w wyniku którego wzrosła liczba zwierząt ginących w kolizjach i stanowiących dla myszołowów łatwe źródło pokarmu."

Nie od dziś wiadomo, że ptaki szponiaste, dawniej zwanymi drapieżnymi, są cierniem w oku myśliwych, którzy traktują je nieomal jak... konkurencję pokarmową.

Gdyby kierować się logiką tej grupy, to widok myszołowa zajadającego się padliną żubra, mógłby świadczyć iż ten ptak upolował... naszego króla puszczy!

Od 20 lat zajmuję się analizą pokarmu różnych drapieżników, w tym praktycznie wszystkich szponiastych żyjących w Polsce. Zawsze podkreślałem różnice pomiędzy tym co znajdowane jest w pokarmie a tym, na co ptaki faktyczne polują. chyba nie bez przyczyny myszołowy wysiadują na przydrożnych drzewach, szczególnie zimą. Podejrzewam, że większość dużych ofiar to jednak padlina. Wystarczy poczytać sobie opracowania na temat śmiertelności zwierząt na drogach. Po drugie wato zapytać obserwatorów bywających częściej w terenie ile razy widzieli atak myszołowa na zająca, nawet młodego. Ja pomimo prawie 30 lat obserwowania ptaków czegoś takiego nie widziałem, chociaż zdarzyło mi się widzieć bociana białego połykającego młodego zajączka. Czy w takim wypadku mamy strzelać do bocianów? Podejrzewam, że większość opinii dotyczących wpływu drapieżników na populacje drobnej zwierzyny bierze się właśnie z takich przypadkowych obserwacji. Albo z przekonania, że skoro ma pazury to musi mordować biedne zajączki i kuropatwy.

Komentarz Karola zdaje się mówić wszystko. Nasz bocian biały pośród drobnej zwierzyny większe szkody od myszołowa. Czy w takim wypadku również powinien być redukowany? Pewnie nie jeden myśliwy byłby z takiego obrotu sprawy zadowolony. Pewnie nie jeden wypchany bocian ozdobiłby półkę z trofeami...

Jeden z wielu wrogów myśliwego: myszołów   www.ptaki.fotolog.pl